In Search of Good Books

It’s kind of precise timing taking up this subject matter for its sheer relevance as a subtle way of nurturing one’s mental faculty. Tomorrow is by and large the first opening day of school nationwide for S/Y 2008-2009.

Last week, I nonchalantly wandered inside a mall, drifted into a place crammed with pile upon piles of what appear to be old reading materials. Glancing now intently, I found myself holed-up in a store selling mostly used books and magazines of all sorts. Feels like I fell into a corner of finer things, it rekindled an old familiar feeling inside me, of feeling like a kid surrounded by a variety of toys, upon sight of those resplendent wide array of books, mostly imported, hardbound and of good quality print materials, paperbacks, magazines and assortments; and at bargain prices to boot.

In that fleeting moment, I was prompted to call my comrade back home in my humble hometown, Caramoan, Mr. Regalado A. Emerenciana, a scholarly teacher who is widely acknowledged around the academe as Man of Letters. I can not contain telling him my buoyed-up excitement in rediscovering my old flame, what else, but my utter love for books. And so, his natural instinct was awakened and simply becomes irrepressible too, breaking the long time withheld silent yearnings of his heart: to behold and possess those novelty reading materials I described which are all just within my reach.

Thus, I am entrusting him the following references:

1. The Writer’s Handbook 2004 – A premier compendium of writing techniques, inspiration, and advice.

2. Getting It Right – A survival guide to modern manners.

3. Better English – aims to help improve written and spoken English.

4. To Our Children’s Children – An attractive and engaging guidebook that makes recording a personal history as uncomplicated and easy as writing a letter.

5. Student’s Guidebook in Writing School Papers – Step by step process of writing various school papers can be found in this book.

6. Sample Social Speeches – A ready to use speech technique for all occasions.

7. Famous Speeches and Public Speaking – a handy collection of public speaking masterpieces of famous speakers.

I’m sure a lot of students in the academic community will be benefited should they be willingly lured into reading these references which are essentially instructional in form - aimed at improving not only their writing craft but also their spoken artistry.

These kind of information source books are Mr. Emerenciana’s personal choice. It is in view of his ultimate noble intention of incorporating them into his instructional tools inside the classroom. None the less, I’m quite certain it is also a subtle expression of sharing his love and appreciation of the literary arts, passing on to his students.

I am inspired by that gesture of him. And I think of growing old. And I remembered my old books, realizing they are also valuable treasures to keep, and worth enriching the volume as time
goes by.

And I wish someday, someday I will open my backyard with a mini-library filled with my lifetime collection of books. And I would invite Mr. Regalado A. Emerenciana, and bid him to bring those above-listed 7 book items with him to mingle with mine books, and together, we shall welcome the youth and olds alike, to inaugurate a READING CLUB under a tree.

I decided to make this an entry in my blog, to mark the significance of this small step in joint effort, our own humble way of propagating proficiency in reading and writing, as prelude to developing homegrown local writers.

At CLSU Collegian: Marianito Bitara, Prolific Writer of His Time

There was a small building at the back of CLSU Post Office, its plain facade faces the old registrar's office, and on its backside, is a Ladies' Dormitory. That small building, housed the Office of the CLSU Collegian Editorial Board.

As far as I can remember, the helm of CLSU Editorial Board was being held by top caliber
student journalists, namely, Gil Valenzuela, Nenita Garcia, and Nicanor Soliman, in their order of
succession, in a span of more or less 5 years, the length of my
stay in CLSU as student.

There was a humble guy who served as staff writer under those three great Editors-in-Chief. In the spirit of giving credit where credit is due, I would like to do the honor of presenting him, with my arms both wide-open and on bended knees, to call on MARIANITO BITARA, as the most prolific writer of his time at CLSU.

The first time I met him was on the early part of the first semester of my freshman year, 1980. He stays at a Dorm that I forgot the number now. But it is somewhat an elite dorm, because it does not belong to the majority of men's dormitory rows. It housed mostly Vet-Med students. His dorm is located adjacent to the Office of the Student Affairs (OSA), on the other side of the road, is the Faculty Canteen and the Bachelor's Pad. It is also a strong stone throw to hit the old market and just a mild stone throw to disturb a mass being celebrated by Father Glansbeck at the University Chapel.

Mar for short, showed me volumes of thick compilation of his published articles chronologically arranged and clipped in folders. No floppy diskette or CD yet by that time. He is not only good at writing, but also has an eye for photography, both literally and figuratively. You could usually spot him with a camera wrapped around his neck and always walks in a hurry.

He confided to me that whenever he writes a story line involving a male character, he usually gives him a name of Jessie for English and assigns Jesus for Tagalog medium. He is actually expressing a subtle exaltation of his religious belief.

He has a lot of articles published even on newspapers and magazines of nationwide and commercial circulation. No other student writer who made that concerted effort of exporting his works outside the campus and earning honorarium along the way.

I do remember one of his photo depicting a house moved the bayanihan way, but not on men's shoulder, rather, with the aid of modern mechanical advantage, on wheels, thus, the title: Bayanihan on Wheels, gracing Panorama Magazine.

Shortly after that brief encounter, I took the CLSU Collegian qualifying exam. Later, we found ourselves in the same editorial board. That was the start of my career as a trying hard staff writer.

Believe me, I only have one article contributed to the CLSU Collegian in my entire stint as a trying hard writer. Remember the title of my article? ... "Kasi'y Cdt. Private lang tayo" , and I received an honorarium of less than a hundred peso for that. I'm sure it's less than a hundred peso because I was counting coins when I received that money. And I guess, there is no hundred peso monetary bill yet at that time. What I can recall are those widely circulating big 1 peso coins and two peso paper bills.

But Marianito Bitara gets paid for his numerous article contributions per issue of the CLSU Collegian, in the amount that could more than matched his Cocofed stipend of P400.00. He usually tops in payroll over other equally prolific writers, like Tony Barroga-Literary Editor and Armando Lajom-Pilipino Editor.

Unfortunately, Me and Mar is not that close. In fact, I quarrelled him one time when he wrote something on my friend over petty misunderstanding with a dorm mate at ladies dorm 5. I ran like a knight in shining armor, so to speak, in defense of my dear friend. I detest the blind item he wrote putting my beloved in bad light. I contend that such story of personal conflict has no place on a school newspaper like ours, and that the subjects are not showbiz materials.

Well, that was 27 years ago, and I could just sheepishly smile from cheek to cheek at times I pondered about it. Hi Mar!, peacetime already!!! Gimme Five!!!

Mar is in Texas, USA now, and to my surprise, I saw him on You Tube holding a placard that proclaims: “Equal Custody for Good Dads”. It turned out that he is staging a lone rally for a cause about Equal Parenting Rights when he caught the attention of KBTX News, a television Network based in Texas. The sight of him in that bold and courageous instance prompted me to salute him left and right altogether. He is more than a prolific writer this time. He is a Great Dad too.

Mar in America, is now sporting a new packaging. Call him Mark with a “K”.

You can get in touch with him at mtbitara@equal-custody.org or watch him at http://www.youtube.com/watch?v=GVuaA4L1KQ8

http://caramoan.blogspot.com

Kwentong CLSU - Magkabalitaan Tayo

Mula nang mailathala ko sa Blog at Yahoo Groups ang aking mga artikulo tungkol sa ala-ala ng aking panahon kasama si Dr. Jose L. Tabago at pagmumuni-muni sa “Feel Young”, napukaw ang pansin ng aking malalapit na kaibigan dahil sa muling nakapa nila ang pagkakalapit ng aming damdamin sa bisa ng pasasalarawan ng istorya.

Ang paksang pinag-uusapan ay nag-uugat sa iisang lugar na aming pinanggalingan na naging malaking bahagi ng aming buhay, ang CLSU. Ang mga tauhan ay maaaring kilala o di kilala, ngunit ang natitiyak ko, sila man ay may magagandang ala-ala na nais balik-balikan, ang mga araw ng kasibulan sa CLSU.

Nais ko ring tukuyin, na isang pamamaraan ng pag-akit ito sa mga kasapi ng on line forum na kinabibilangan ko, na maglabas din ng kani-kanilang natatanging personal na kwento upang lalong maging masigabo at mayaman ang talakayan.

Tunghayan ang palitan ng mga salita:

Biglang sumulpot sa CLSU Artist Club Yahoo groups ang e-mail ni Pepito Duque, isang matagal nang nawawalang kamag-aral.

" Thank you for making me feel young. You really have some talent. You still have that Tony Co in you back in CLSU days. Keep writing and I think you have deep thoughts about that once familiar emotion of being young.

This isnt your best. Hehehe …. Pepe ”

Sinagot ko agad at copy furnished ang EYSE Yahoo groups:

" Oy PEPS, buhay ka pa palang hayop ka, as in homo sapien (nde hayup ha?).

Mga EYSE (tawag sa mga members ng Artist Club) !, ito si Bro. Pepito Duque, ka kontempor-anyo ko sa CLSU. Magaling siyang kartonista.

Mula sa pagbobote, pagbabakal, pinasok na rin niya ang pagkakarton.

Malikot ang kanyang isip at lalong lalo na ang kamay, sa paglikha ng mga nakakakiliting obra sa pag-guhit. Paborito nyang guhitan ang mga CR, dingding ng mga malilinis na pinturadong building, locker sa dormitoryo, pader at bakod. Me kakaiba rin siyang kakayahan na sulatan ang t-shirt ng sari-saring bandalismo habang nakasuot ito at hindi namamalayan ng manhid na tao.

Ang hindi na lang niya masulatan masyado ay ang kanyang nag-iisang kuwaderno na gamit sa aralin.

Di ko maubos maisip kung pano siya naka graduate. Di ko alam kung sa awa o takot ng pamunuan ng CLSU kaya siya pina-graduate.

Simula nun maging alumnus na siya, naging malinis at maaliwalas na ang kapaligiran sa CLSU. ... Tony Co "

Hindi nakatiis si Rudy Sadia, kapwa ko Cocofed Scholar sa CLSU, sabi niya:

" naaaliw ako sa blog mo, sana nga magkapanahon din akong magsulat. Maaring sa paraang itoy makatalamitam natin ang mga dating kamag aral natin sa clsu. Katulad ni Pepe na bigla na lang sumusulpot samantalang huli kaming nagkita ay sa Sultan Kudarat, pero ngayoy nakikipagbuno na ang dila sa banyagang bansa.... Rudy “

Sinundan uli ni Rudy ng e-mail, bilang balik ala-ala sa masasayang araw namin ng pagtatanim sa Digdig:

" parang hindi century plant ang pangalan ng halamang tinanim natin sa digdig. Mas mabuting itanong natin kay Felino, alam mo namang kabisado non pati mga middle name ng lahat ng cocofed scholars, wanted nga siya ngayon ng dzmm papalit kay Ernie Baron.

Dapat dinagdag mo pa kay Peps yung bubble gum na dinikit niya sa may urinal ng men's CR ng College of Engineering at linagyan ng paskel na, PLS.DONATE!... Rudy "

Nasisiyahan ako sa naging reaksyon ng malalapit kong kaibigan. At nabanggit na rin ang pangalan ni Felino Linga, BSAEn '85. Tinatawagan ko siya na magparamdam naman.

Kapag lumabas na si Felino, marami pang susulpot na ka-kontempor- anyo naming kasamahan, tulad nina Roy Oracion - uncle ni Leo Oracion ng Everest, Nida Fadul - walang kinalaman sa frat hazing, at iba pang kaklase na mahihilig tumawa. Yun iba naming mga kaklase na ayaw lumitaw, ay kuntento na yata sa pagbabasa, tulad ng kwentong ito.

Tony Co, BSAEn'85
http://caramoan-kanvar.blogspot.com

Ika-2 Yugto: DR.JOSE L. TABAGO, MAKA-KALIKASAN

Ang subject code: Ag En 8 na may deskriptong Soil & Water Conservation Engineeering, ginugugulan ng panahon ng lektura sa silid aralan at praktikal na ensayo sa labas ng paaralan.

Mapalad ang aming klase sa pagkakatalaga sa amin ng isang Dr. Jose L. Tabago na may tumpak na kasanayan sa nabanggit na araling larangan. Siya ay may masteral na antas sa Environmental Engineering mula sa Asian Institute of Technology ng Bangkok, Thailand, taong 1973. Pinag-igting pa ito ng katatamong Doctoral na pagkadalubhasa sa programang Water Resources Management sa lupain ng mga kowboy, Oklahoma State University, 1983.

Ang istilo ng pagtuturo ni DJLT ay hindi yung ang estudyante ang maghahanap ng kasagutan. Sadyang itinuturo nya ito. Kaya nga naturingan ang guro na mag turo. Hindi tulad nung iba diyan, self-service ang ginagawa samin. Tatambakan ka ng sangkatutak na assignments, hanggang kaunti na lang ang panahong natitira para sa kanyang pagtuturo.

Mabait si DJLT, madalas gumamit ng kuwento sa pagtuturo na umaaliw at nagpapatindi sa hangarin ng mag-aaral na matuto. Hindi ko pa ni minsan narinig na magtaas siya ng boses sa klase, maliban kung siya ay may sinisigawan.

Masipag si DJLT dahil hindi siya pumapalya o nahuhuli sa pagpasok sa aming klase, maliban na lang kung natrapik sa loob ng CLSU.

Higit na masaya ang aming naging pagsasama dahil sa ibinigay niya sa aming karanasan na madungisan ang aming mga kamay sa pagtatanim ng mga "century plants o centurium" nga ba yun?. Nagaganap ang ganitong maaksyong gawain sa isang bulubunduking lugar na dinarayo namin tuwing araw ng Sabado, Digdig Ranch, Carranglan, Nueva Ecija.

Ipinaliwanag sa amin ni DJLT na ang centurium ay mabisang-madaliang pananggalang sa naligalig na lupaing dumadausdos (soil disturbance or erosion). Ito ay sa kadahilanang mabilis tumubo at dumami ang nasabing halaman. Kumakapit agad ito sa lupa na siyang agarang lunas sa lumalalang pagka-agnas ng lupa na maaaring kahantungan nito kung pababayaang panot ang bahaging tuktok ng bundok.

Mabilis ding mag-isip ng solusyon o pamamaraan si DJLT. Minsan, kinapos ang aming punlang centurium. Maulan-ulan ang araw na yon. Bumaling ng tingin si DJLT sa kabilang pisngi ng bundok at napangiti sa kanyang nakita, mga damong ligaw, cogon grass!

Agad niyang pinulong ang kalalakihan at itinuro ang Cogon na siyang magiging kahalili na pupuno sa espasyong kailangang taniman. Agad naming inatake ng sabunot na umaatikabo ang mga cogon at inilipat sa kabilang bahagi ng bundok. Ibayong pagmamadali ang aming ginawa dahil malapit ng kumagat ang dilim at madulas ang daan.

Lumipas ang ilang linggo, pinagtuunan naman namin ang pag-aaral ng mga teorya na ginaganap sa loob ng silid aralan.

At sumapit ang takdang araw ng aming pagbabalik sa nakawilihan ng bulubunduking kapaligiran, masarap na simoy ng hangin at sari-saring paswit na tunog ng huni ng mga ibon. Nakapamewang si DJLT, gumagala-gala ang paningin. Nasisiyahan sa tanawin na malalago at ganap nang luntian ang mga pananim ng mga bata. Ang centurium at ang ibang bahagi ng cogon na nakalatag. Napawi na ang panganib na gumuho at mag-unahan gumulong pababa ang mga lupa.

Napalingon ako sa kabilang pisngi ng bundok, nakita ko ang bakas ng pinagkuhaan namin ng cogon. Buhaghag ang lupa. Ito naman ang nagsisimulang maagnas.... aaaaahhhh.

http://caramoan-kanvar.blogspot.com

Isang pagpupugay kay DR. JOSE L. TABAGO, PhD Agricultural Engineering, Oklahoma State University, 1983

Nais kong isalaysay ang ilang natatanging kabanata, bilang mag-aaral ng CLSU, tumutukoy sa panahon at asignatura na BS Agricultural Engineering - Batch 1985.

Sa aming ika-lima at huling baitang sa kolehiyo, araling taon 1984-85, unang pagkakataon naming nakilala si Dr. Jose L. Tabago, na noon ay sariwang-sariwa pa galing sa katatapos na pagpapakadalubhasa sa Oklahoma State University.

Hindi ako maaring magkamali sa ngalan ng bansang pinanggalingan nya, dahil iyon ay tunog kowboy, na agad kong inihambing sa impluensiya ng kanyang pananamit at tindig, na siyang tumambad na kawangis niya nung unang araw ng oryentasyon sa klase, kung saan siya ang aming magiging guro sa Soil and Water Conservaton Engineering. Matipuno at tuwid ang kanyang tindig, naka-pailalim ang pang-itaas na damit, nakasinturon na may malaking bakal, lumalagatak ang takong ng sapatos na katad na parang bota. Minsan nagsusuot din ng sombrero tulad nung sa mamang nakasakay sa kabayo habang humihitit ng sigarilyong Marlboro. Hindi ba’t ganyan ang dating ng magiting na kowboy?

At saka noon, pag napupunta ako ng Maynila, nadadaanan ko sa Taft Avenue ang mga sikat na lugar na kumukuti-kutitap sa gabi, may malalaking pangalan na Oklahoma, Arizona at Dakota. Ewan ko ba, basta nun ipakilala nya ang kanyang sarili at pinanggalingan na Oklahoma, biglang lumipad isip ko sa isa pang Oklahoma na nasa Taft nga.

Pero hayaan muna natin ang usaping kowboy na yan at di naman talaga yan ang pakay ng aking salaysay. Nais ko lang bigyan daan ang aking sariling opinyon, na sabihin ang mga bagay na nasilip ko ng mga panahong yun na may kaugnayan sa: kabutihan, kagalingan, kasipagan, at kadakilaan ni Dr. Jose L. Tabago.

Si Dr. Jose L. Tabago ang nagdala ng kauna-unahang kompyuter sa College of Engineering.

Si Dr. Jose L. Tabago ang nagmulat sa Batch namin ng tuwirang pagkilos para sa pangangalaga ng kalikasan.

Ngayun, i-isa-isahin ko na kung bakit at papano nangyari:

Sa panahong 1984, wala pa masyado sa kamalayan ng mga mag-aaral ng CLSU ang tungkol sa personal computer. Si Dr. J.L. Tabago, bitbit ang dating gamit na kompyuter sa OSU, o sige, Oklahoma State University na nga. Buong giting na ipinagmamalaki niya sa harap ng buong klase ang kagilagilalas na kapangyariyan ng kanyang komputer sa bilis mag proseso ng mga letra at numero. Isinalarawan ni Doc na sa pamamagitan ng diskit ng komputer, maitatago mo dun ang maraming aralin na kung susulatin ay katumbas ng isang baol na papel na kaybigat bit-bitin. Nagbabala pa siya na ingatan ang diskit dahil puedeng nakawin ang mga datus sa loob nito sa pamamagitan ng pagsipi sa isa pang diskit sa ilang pindutan lang.

Napapanganga kami lahat. Ang hawak lang naming kompyuter ng panahong iyon ay casio calculator. Feeling nga namin mas hi-tech na panahon namin kumpara sa mga alumni na naging mga instructor na rin namin. Sila yun mga nagsipaggamit pa ng sliding rule, at itago na lang natin sila sa mga pangalang, Dr. Ireneo at Melissa Agulto, JV dela Cruz, Romeo Gavino, Nestor Candelaria, Arman Espino, Tito Aguinaldo, Ed Cayabyab, Francis Cuaresma, Benjie Gargabite, Emmanuel Sicat, James Mata, at Theody Sayco.

Isang hapon, tumatagaktak ng alinsangan sa tindi ng init ng araw, napatapat ako sa engineering faculty room, natanaw mula sa kinatatayuan ko, isang sulok sa gawi pa roon, may isang munting silid, aba!, naka air-conditioned na pala ito, nasa gitna ng ibabaw ng lamesa nakaupo ang kamangha-manghang CPU na may sukat, humigit kumulang, sa taas na 5, lapad 15, haba 17 na pulgadas, kung saan, nakapatong din ang Monitor na nakasindi, at tila nagliliyab ang mga letrang kulay luntian sa background na itim. Naisip ko, talagang napakaselan ng kalagayan ng kompyuter na ito na nagmula pa sa OSU. Kailangan pala ang malamig na kapaligiran habang gumagana ito.

Paglampas ko sa Faculty room, napatapat naman ako sa Drawing Room kung saan mas malamang na makita mo si Prof. Avelino Reyes. Sa gitna ng kanyang klase, nagtama ang sulok ng mga mata namin ng roomate kong ilocano, tumatagaktak sa pawis, sumenyas pa sakin ang nguso, “napudot!“.

Kinaumagahan, muling nasulyapan ko ang mahiwagang kompyuter. Nakapatay ang aircon, nakapatay din ang kompyuter. Pero, nakatalukbong ang kompyuter. Parang nanibugho ang pakiramdam ko. Naalala ko tuloy ang nakaraang gabi, kung saan napuyat ako ng husto, di makatulog dahil sa pesteng lamok. Ala kasi akong talokbong, este, kulambo.

Ibinida pa ni Dr. J.L. Tabago, gusto daw i-trade-in nung kumpare nya yung stainless jeep nito, kapalit ng kompyuter nya. No deal! Hindi man lang sya natinag o nasilaw sa stainless Jeep na sikat na sikat noon. Parang kulang nalang magpalatak si Doc ng salitang: “ano ko bale?“ , pero wala yan sa lengguahe o karakter ni Doc. Isa siyang kapitag-pitagang personalidad.

Nung panahong iyon ay wala pang computer subject, subalit, si Dr. J. L. Tabago ay nagpasimuno sa pagmumulat sa mag-aaral ng usaping kompyuter. Makalipas ang ilang buwan, dumating ang maraming kompyuter sa CLSU para gamitin ng Cashier’s Office. Naalala kong dinala niya kami doon sa gusaling administrasyon at pina-pindot ng tigkakapiranggot.

Mataas ang moral namin sa bagong karanasan, kung kaya’t nagtatag agad kami ng samahan ng mga mag-aaral na nais mabansagang makabago at makakompyuter ang adhikain. Tinawag namin ang samahan na “Bits & Bytes Club“. Ang unang pangulo namin ay si Noel Bigyan at ako yata yung pangalawang pangulo. Siyempre pa, si Dr. J. L. Tabago ang kauna-unahang Taga-Payo. Kagulat-gulat ang dami ng aplikante noon. Sa isang iglap, talo pa namin sa dami ng miyembro ang ibang samahang Frat na halos kalahating dekada nang nananatili sa loob ng CLSU. Ang pagkaka-alam ko, buhay pa ang Bits & Bytes Club sa CLSU. Ang hindi nila alam, buhay pa rin kami na nagsipagtatag nun.

Ngayun ko napagmuni-muni, ang laki na ng agwat ng uri ng kompyuter noon at ngayun.

Palagay ko nga, baka ang ninunong kompyuter na yun, di pa makapagpatakbo ng maayos sa spreadsheet program na supercalc or multiplan. Ha ha ha ha ha! Nagagamit lang yata yun sa Wordstar. Ha ha ha ha ha! Ang motherboard nun nasa kilobyte pa lang ang memory. Ha ha ha ha ha!

Ang mga halakhak na yan ay hindi isang panunuya, bagkos ay diwang aliw na aliw sa abang simulain ng kompyuter sa CLSU. Hindi man lang nabawasan ang pagkilala ko sa dakilang simulain na sinindihan ni Dr. Jose L. Tabago. Sa ganang akin, hindi mahalaga kung sino ang naka-imbento ng mag-wheels. Higit na may pabuya ang nakatuklas ng paggamit ng gulong. Ngayon, ang kamalayan ng mga taga CLSU sa kompyuter ay higit nang naglalagablab.

Susunod… ang pagiging makakalikasan ni Dr. J. L. Tabago. Abangan.

http://caramoan-kanvar.blogspot.com